περί έθνους, πατρίδας και άλλων δαιμονίων

Μας είπαν…

…εµείς καταγόµαστε από τους αρχαίους έλληνες, εκπολιτιστές και φωτοδότες, έθνος της επιστήµης και της αλήθειας.

Μας είπαν για µια µεγάλη ελλάδα σχεδόν στο κέντρο του κόσµου, περικυκλωµένη από απολίτιστους Άλλους, ιµπεριαλιστές και µεγάλες δυνάµεις, αλλά και για τη συνέχεια της ελληνικότητας.

(περισσότερα…)

Μα ο δικός μου εχθρός βρίσκεται πίσω από τους φράχτες, στην ίδια μου την πόλη και στο απέναντι στενό…

Η “ολοκλήρωση ενός έθνους” έχει ως απαραίτητη προϋπόθεση τη δημιουργία του κράτους, που κατέχει το μονοπώλιο στη βία, εμπεδώνοντας την κυριαρχία, διαχειριζόμενο το πλήθος. Ο στρατός, ως μέσο άσκησης, επιβολής και διαφύλαξης της πολιτικής εξουσίας μέσα σε ένα οικονομικοπολιτικό πλαίσιο περιφράξεων και κοινωνικών διαιρέσεων (ταξικών, έμφυλων, φυλετικών κ.α.) θα εκπληρώσει με οποιοδήποτε μέσο τον εκάστοτε πολιτικό, οικονομικό, θρησκευτικό “ιερό σκοπό” και θα αναλάβει την εξόντωση οποιουδήποτε καθορίζεται ως “άλλος” είτε από το ίδιο το ελληνικό κράτος είτε από τους “συμμάχους” του.

(περισσότερα…)

Αλληλεγγύη με τους/τις μετανάστες/στριες και τους αγώνες τους

 

«Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ

μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.»

-Κ. Π. Καβάφης

 

Τα σύγχρονα κολαστήρια, «κέντρα φιλοξενίας» όπως τα ονομάζουν, κάτω από την διαχείριση της Ε.Ε. και του ελληνικού κράτους, εξαθλιώνουν όλο και περισσότερο τις ζωές των μεταναστ(ρι)ών, επιβάλλουν  το στοίβαγμα τους σε γκετο-camps με άθλιες συνθήκες διαβίωσης, απομόνωση, αορατότητα, καθημερινούς ξυλοδαρμούς, δικογραφίες και φυλακίσεις για παραδειγματισμό. Την ίδια στιγμή οι ΜΚΟ, με ανθρωπιστικό μανδύα, έρχονται να διαχειριστούν τις ροές των μεταναστών, ρυθμίζοντας τις ζωές τους και διαχωρίζοντάς τους από τους ντόπιους με την δημιουργία γκέτο λειτουργώντας αποσυμπιεστηκά και αποτρεπτικά προς την οποιαδήποτε κατεύθυνση διεκδίκηση και αγώνα.

(περισσότερα…)

Κρίση… ποια κρίση; Ή μάλλον ποιανού κρίση…

Στη ζωή, μας έμαθαν από μικρές να είμαστε σωστές…
Σωστές κόρες, μαθήτριες, γκόμενες, φοιτήτριες, εργάτριες, φίλες, σύζυγοι, μάνες, συντρόφισσες, κ.ο.κ.
Το χάρτη της πρέπουσας, κατά τις άνω περιστάσεις, συμπεριφοράς μας τον χάραζε και τον χαράζει καθημερινά στα σώματα και το μυαλό μας, κάποιο φυσικό ή μη πρόσωπο (συστήνεται και ως πατριαρχία) που θα ορίσει το πόσο λάθος είμαστε κάθε φορά.

(περισσότερα…)

Καμία δίωξη στους 4 συλληφθέντες και στη 1 συλληφθείσα απο την πορεία αλληλεγγύης στην Libertatia

Ο πατριωτισμός είναι το καταφύγιο των αδιστάκτων

Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες της πορείας αλληλεγγύης στην κατάληψη Libertatia

To παρόν κείμενο δε μιλά για το αδιαμφισβήτητο δικαίωμα του λαού της γείτονος χώρας, βόρεια της Φλώρινας, να αυτοπροσδιορίζονται εδώ και πάνω απο 100 χρόνια ως Μακεδόνες και να ονομάζουν τον τόπο τους Μακεδονία, ούτε πρόκειται να θίξει το εάν ο δημοκρατικός πατριωτισμός μαζί με τους εθνικοκομμουνιστές, τους εθνικοσοσιαλιστές και τους φιλελεύθερους πατριώτες μπορούν να έχουν τίποτε άλλο ως αιχμή του δόρατος, εκτός από τους φασίστες-χουλιγκάνους, οι οποίοι βεβήλωσαν το μνημείο του ολοκαυτώματος και έκαψαν την κατάληψη Libertatia.

(περισσότερα…)

Πλειοδοτείται όπως είναι επιπλωμένο

«Ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι μας»

Η στέγαση αποτελεί βασικό κομμάτι για την επιβίωσή μας και ταυτόχρονα εξυπηρετεί πολλές από τις ανάγκες μας. Στην κοινωνία των εμπορευμάτων, η κατοικία δε ξεφεύγει από το γενικό κανόνα, καθώς παράγεται εντός της και έχει μια τιμή. Στα πλαίσια της οικονομικής κρίσης, το κόστος της στέγης (μεταξύ άλλων) γίνεται ολοένα και πιο δυσβάσταχτο, κυρίως για τα οικονομικά πιο αδύναμα στρώματα. Η δαπάνη για την κατοικία επιβάλλει την καταβολή ενός μεγάλου μέρους του βασικού εισοδήματος, είτε με τη μορφή ενοικίου είτε με τη μορφή φορολογίας, στεγαστικών δανείων και δημοτικών τελών.

Στις περισσότερες μεγάλες πόλεις στον ελλαδικό χώρο, η ύπαρξη και η ζήτηση «φοιτητικών κατοικιών» δημιουργεί μια επιπλέον πίεση στην αγορά/ενοικίαση ακίνητων, καθώς οι φοιτητές αποτελούν έναν ιδιαίτερο τύπο ενοικιαστών. Αυτό συμβαίνει γιατί η ανάγκη στέγασής των φοιτητών είναι συνήθως εντός συγκεκριμένου χρονικού πλαισίου και θεωρείται επένδυση για μια οικογένεια ή για τους ίδιους εάν αυτοσυντηρούνται. Για την κάλυψη αυτής της ανάγκης έχει διαμορφωθεί μια ειδική κατηγορία αγοράς, στην oποία προσφέρονται ασφυκτικά μικροί χώροι με δυσανάλογα μεγάλο κόστος και η οποία δυσχεραίνει την εύρεση ικανοποιητικής κατοικίας τόσο για τις φοιτήτριες-φοιτητές όσο και για το υπόλοιπο κομμάτι ενοικιαστών.

Στις σύγχρονες πόλεις, η διαβίωση στις περιοχές κατοικίας των υποτιμημένων κομματιών του πληθυσμού δεν είναι συνήθως κάτι το ευχάριστο. Τα σπίτια είναι μικρά και λείπουν οι κοινόχρηστοι χώροι για συνάντηση και επικοινωνία των ατόμων. Η πόλη αποτελεί ένα μεγάλο εργοστάσιο παραγωγής προϊόντων και υπηρεσιών και στην ουσία τα σπίτια είναι στάβλοι εργαζομένων σε κακή κατάσταση, με αναντίστοιχα μεγάλο κόστος για αυτές. Το ενοίκιο είναι ένας ακόμα τρόπος με τον οποίο οι ιδιοκτήτες της πόλης επωφελούνται των εργαζομένων. Όταν, λοιπόν, μιλάμε για την ανάγκη της κατοικίας, είναι απαραίτητο να ξεκαθαρίσουμε ότι δε μιλάμε για την ανάγκη συνέχισης της ύπαρξης των πόλεων/κατοικιών σε αυτή τη μορφή.

Αξίζει να αναφέρουμε, εν τάχει, το πρόσφατο -για την Ελλάδα- φαινόμενο της υπενοικίασης κατοικιών ή δωματίων, για πολύ συγκεκριμένο (μικρό) διάστημα και σε πολύ διαφορετικό κόστος σε σχέση με τη μακροχρόνια ενοικίαση. Η ζήτηση για αυτή τη μορφή διαμονής τοποθετεί την κατοικία στον τουριστικό τομέα, εμφανίζοντας με αυτό τον τρόπο νέες μορφές εργασίας. Ωστόσο, υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ κάποιου που υπενοικιάζει ένα δωμάτιο ή το σπίτι του για να τα βγάλει πέρα και κάποιου μεγαλοϊδιοκτήτη/εισοδηματία, που στοχεύει στην εκμετάλλευση αυτής της αγοράς.

Περιγράφοντας το θέμα του κόστους και της διάθεσης της κατοικίας και εστιάζοντας χωρικά στην Άνω Πόλη, θέλουμε να σημειώσουμε την αλλαγή στο τοπίο που προκάλεσε η ανάπλαση κατοικιών και δρόμων, με πρόφαση την ιστορικότητα της πόλης και στόχο την προώθηση της τουριστικής ανάπτυξης. Αυτό παρατηρήθηκε έντονα το 1997, στα πλαίσια των έργων ανάπτυξης με την ανάδειξη της πόλης σε Πολιτιστική Πρωτεύουσα και συνεχίζεται ακόμη και σήμερα. Τα φτωχότεροι κάτοικοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την περιοχή σε μεγάλο βαθμό αφενός λόγω της απαλλοτρίωσης της κατοικίας τους (κατεδάφιση καστροπλήκτων) και της τουριστικής ανάπτυξης, αφετέρου λόγω της αύξησης των τιμών του ενοικίου, εξαιτίας του εξευγενισμού της περιοχής. Η άνω πόλη αποτελεί ένα πεδίο αγώνα ανάμεσα σε μετανάστες, άνεργες, φοιτητές, εργαζόμενες, που νοικιάζουν η προχωρούν σε καταλήψεις στέγης, και σε άτομα των εισοδηματικά ανώτερων στρωμάτων που εγκαθίστανται στην περιοχή.

«Κεραμίδα στα κεφάλια μας»

Σαν απάντηση στις δυσκολίες ικανοποίησης αυτής της ανάγκης, στο παρελθόν αναπτύχθηκαν αγώνες γύρω από την στέγη για την προστασία σπιτιών που κατασκευάστηκαν από εργατικούς πληθυσμούς,  όταν αυτοί αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στις πόλεις από την ύπαιθρο προς αναζήτηση εργασίας. Αντίστοιχα, νεολαιίστικα ριζοσπαστικά κομμάτια προωθούν τις καταλήψεις στέγης, τόσο σαν απάντηση στο ζήτημα της κατοικίας όσο και σαν προσπάθεια πραγμάτωσης μιας άλλης καθημερινότητας. Κατά τη διάρκεια της πρόσφατης οικονομικής κρίσης, είδαμε επίσης πολλές αρνήσεις πληρωμής ενοικίων και λογαριασμών, ρευματοκλοπές καθώς και μαζικές αυτομειώσεις.

Για εμάς το ζήτημα της κατοικίας είναι μια ανάγκη που δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται από την καθεμία μόνη της, αλλά με συλλογικούς, αυτοοργανωμένους αγώνες. Παρ’ όλα αυτά, στο διάστημα πριν την κρίση, η ατομική λύση αποτέλεσε τον κανόνα, με την εξασφάλιση κατοικιών μέσω λήψης στεγαστικών δανείων. Οι τράπεζες, με σκοπό την κυκλοφορία του χρήματος, ξεκίνησαν να προωθούν στεγαστικά/καταναλωτικά/ φοιτητικά κλπ δάνεια, τα οποία δε θα μπορούσαν να εξοφληθούν, διότι δεν αντιστοιχούσαν στις πραγματικές οικονομικές δυνατότητες των δανειοληπτών. Το φαινόμενο αυτό συναντήθηκε από την κουλτούρα του αλόγιστου καταναλωτισμού, του νεοπλουτισμού και της ατομικής επιτυχίας.

«Κεραμίδα που θα πέσει στα κεφάλια τους»

Έχουμε βρεθεί αντιμέτωπες με καταστάσεις που αφορούν το στεγαστικό ζήτημα (εξώσεις, αυτομειώσεις, εκκενώσεις καταλήψεων κ.α.) και σε κάθε περίπτωση μας αφορά. Η πρόσφατη επίσπευση των πλειστηριασμών για επαγγελματικά και καταναλωτικά δάνεια προκύπτει από την ανάγκη των τραπεζών να εισπράξουν τα χρήματα τους, σε μία εποχή που η αντικειμενική αξία της κατοικίας έχει μειωθεί και ακόμη και η κατάσχεση ενός σπιτιού δεν αρκεί για την αποπληρωμή του δανείου. Με τον ίδιο τρόπο, λαμβάνει χώρα και ένας έμμεσος εκβιασμός για την υποχρεωτική ρύθμιση των οφειλών από στεγαστικά δάνεια πρώτης κατοικίας, πάντοτε για την εξασφάλιση των τραπεζικών συμφερόντων και με πρόσχημα τη βοήθεια των «αδύναμων» στρωμάτων.

Θεωρούμε ότι οι κινητοποιήσεις που εναντιώνονται στους επικείμενους πλειστηριασμούς αποτελούν μια ευκαιρία να συναντηθούμε με κόσμο που έχει αγωνιστική διάθεση, έξω από λογικές ανάθεσης και κομματικούς μηχανισμούς, με τους τελευταίους να στοχεύουν στην ανάδειξη της δικής τους κομματικής ατζέντας και την ανάληψη εξουσίας, χωρίς να επιδιώκουν μια ριζική κοινωνική αλλαγή.

Εκτός από την παρουσία κομματικών μηχανισμών βρίσκουμε προβληματική την απουσία κοινότητας αγώνα των ατόμων πέρα και έξω από τον χώρο των δικαστηρίων. Επίσης, δεν είμαστε σίγουρες ότι μπορούμε να συνταχθούμε άκριτα με οποιονδήποτε συμμετέχει στις κινητοποιήσεις, γιατί διαχωρίζουμε τη θέση μας από ατομικιστικές και φασιστικές αντιλήψεις  και  από τις λογικές του ανταγωνισμού και του κέρδους.

Πρέπει να είμαστε ξεκάθαρες, ότι δεν επιθυμούμε την επιστροφή σε «περασμένα μεγαλεία» και δεν είναι στόχος μας να επιστρέψουμε στη φούσκα των δεκαετιών ’80-΄90, αλλά να θέσουμε βάσεις για μια ικανοποιητική και σύμφωνα με τις ανάγκες μας ζωή τώρα και στο μέλλον.

Έχουμε συνείδηση της θέσης μας και χτίζουμε τα δικά μας θεμέλια με συλλογικούς αγώνες.

Όσο οι ανάγκες μας είναι εμπορεύματα, θα διεκδικούμε συλλογικά την ικανοποίησή τους.

Ενάντια στην κοινωνία των εμπορευμάτων και τη λογική της ανάθεσης.

 

Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Άνω Πόλης

anopoli.espivblogs.net | anopoli@espiv.net

Πλατεία Κουλέ Καφέ, Λεωφορείο 23

(Στάση: Κουλέ Καφέ)

 

Βρείτε το αρχείο σε PDF εδώ: pleistiriasmoi keimeno

Κείμενο για την εκκένωση του ορφανοτροφείου

Κείμενο για την εκκένωση του ορφανοτροφείου και της συλληψης των 25 για την Μητροπολη.

 

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΟΙ Η ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΙ
Από την Ευρώπη μέχρι την Αυστραλία ένα παγκόσμιο οικονομικό σύστημα
στηριγμένο στον ανταγωνισμό και το κέρδος διαλύεται.
Με τη διάλυσή του οδηγούνται στην εξόντωση και μεγάλα κομμάτια του
πληθυσμού.

(περισσότερα…)

Ενάντια στο μύθο περί ισλαμοποιησης

Για ποια κατάσταση μιλάμε ;

Τον τελευταίο χρόνο έχει παρατηρηθεί έντονα αυξημένη, σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, η μεταναστευτική κίνηση στον ελλαδικό χώρο από περιοχές με πόλεμο και φτώχεια. Όσοι/ες την γλύτωσαν από το θάνατο και την εξαθλίωση, αρχικά στον τόπο διαμονής τους και έπειτα στην διαδρομή τους (π.χ. πνιγμοί στο αιγαίο) έχουν εγκλωβιστεί στην Ελλάδα στην προσπάθειά τους να φύγουν προς την βόρεια Ευρώπη. Το γεγονός αυτό λειτούργησε ως μια «χρήσιμη» αφορμή για να ενεργοποιηθούν και να διεκδικήσουν εκ νέου σταθερότερη θέση στο δημόσιο λόγο, ρατσιστικά αντανακλαστικά, είτε στην ακραία τους μορφή, είτε καλυμμένα πίσω από ένα προοδευτικό μανδύα….

όλο το κείμενο εδώ: islamopoihsh blog

Κατάληψη του ρ/σ «Στο κόκκινο» Θεσσαλονίκης

πανο περιθαλ.

Τη Πέμπτη 21 Απριλίου 2016, σαν συντονισμός για την ελεύθερη πρόσβαση στην περίθαλψη προβήκαμε σε κατάληψη του στούντιο του σταθμού «93,4 στο κόκκινο» στη Θεσσαλονίκη στην ώρα της εκπομπής του κ. Λυκεσά, σε απάντηση δημοσιεύματος του ιδίου στην εφημερίδα των συντακτών το Σαββάτο 16 Απριλίου 2016, καθώς η εφημερίδα δεν διατηρεί πλέον γραφεία στη Θεσσαλονίκη. Δημοσίευμα, το οποίο λασπολογεί για παρέμβαση που έγινε στο νοσοκομείο Κιλκίς από το «Συντονιστικό για την Ελεύθερη Πρόσβαση στην Περίθαλψη» με μοίρασμα κειμένων σε ελληνικά και αραβικά για την κατάσταση του συστήματος υγείας και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν ντόπιοι και μετανάστες κατά την πρόσβασή τους σε αυτό.

Έτσι περίπου 40 άτομα μέλη των συλλογικοτήτων του συντονισμού και αλληλέγγυοι κλείσαμε με πανό τον χώρο της εισόδου και καταλάβαμε τον χώρο του στούντιο από όπου και διαβάστηκαν κείμενα  στα αραβικά  καθώς και το παρακάτω κείμενο στα ελληνικά.

στουντιο κοκκινο

Συντονιστικό για την ελεύθερη πρόσβαση στην περίθαλψη

Από τις αρχές Γενάρη 2016 στα πλαίσια της κορύφωσης των γεγονότων που περιγράφονται ως “μεταναστευτική κρίση”, καθώς και των ρηγμάτων και των συναντήσεων που δημιούργησε η κατάληψη μεταναστριών/ών «Ορφανοτροφείο», συγκροτήθηκε το «Συντονιστικό για την Ελεύθερη Πρόσβαση στην Περίθαλψη».

Συντονιστικό στο οποίο συμμετέχουν, μετά από πρόσκληση των «health workers», συλλογικότητες που είχαν ήδη και επί χρόνια συνεργαστεί σε κινητοποιήσεις για την ελεύθερη πρόσβαση στην περίθαλψη («Σωματείο Βάσης Σερβιτόρων Μαγείρων», «Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Άνω Πόλης», κατάληψη «Φάμπρικα Υφανέτ»), η συνέλευση της «Κατάληψης Στέγασης Μεταναστών/ στριών» (παλιό Ορφανοτροφείο) και το υπό ίδρυση «Σωματείο Βάσης στον Χώρο της Ψυχικής Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας».

Στόχος του η συνέχιση των αγώνων για ελεύθερη πρόσβαση στην περίθαλψη χωρίς διαχωρισμούς και παρακάλια. Αγώνων που θέλαμε και θέλουμε, επιδιώξαμε και επιδιώκουμε και σε κάποιο βαθμό καταφέρνουμε να δίνουμε από κοινού με τις μετανάστριες/ες που βίωναν και βιώνουν με τον πιο έντονο τρόπο τον κοινωνικό, ταξικό και φυλετικό αποκλεισμό, τυπικό και άτυπο.

Γι’ αυτό το λόγο άλλωστε τα κείμενα και οι αφίσες μας γράφονταν και γράφονται στη γλώσσα των ανθρώπων που συναντιόμαστε και απευθυνόμαστε, αραβικά αλβανικά, αγγλικά, ελληνικά.

Μια πρώτη δόση της πρώτης φοράς ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Στα πλαίσια λοιπόν της δράσης του Συντονιστικού, οργανώθηκαν με επιτυχία παρεμβάσεις σε τοπικές υγειονομικές δομές (όπου το κλίμα που συναντήσαμε στους εργαζόμενους ήταν θετικό και απείχε πολύ από το στερεότυπο του αποκλεισμού), σε νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης (μοιράσματα κειμένων – παρεμβάσεις – αφισοκολλήσεις) καθώς και σε μια εκδήλωση που έγινε σε ξενοδοχείο της Θεσσαλονίκης με κεντρικό ομιλητή ένα από τα κεντρικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ για την υγεία παλιό συνδικαλιστή και νυν υγειονομικό διοικητή της 4ης περιφέρειας, κ. Στρατή Πλωμαρίτη.

Σε αυτήν την παρέμβαση, με κεντρικό περιεχόμενο από την πλευρά μας την καταγγελία τόσο του αποκλεισμού των μεταναστών/ριών χωρίς χαρτιά, όσο και της επιδείνωσης της θέσης των ανασφάλιστων που φέρνει το παράλληλο πρόγραμμα, πήραμε μια πρώτη γεύση του τι επρόκειτο να ακολουθήσει. Τα περίπου 30 άτομα που βρέθηκαν εκεί για να μοιράσουν την προκήρυξη – καταγγελία, συνάντησαν 3 κλούβες ΜΑΤ, κάμποσους ΔΙΑΣ καθώς και αρκετούς ασφαλίτες που απέκλεισαν οποιαδήποτε πρόσβαση στο χώρο της εκδήλωσης. Για κακή τους τύχη, κάποιοι από μας είχαν περάσει ήδη στον χώρο της εκδήλωσης και, δυστυχώς γι’αυτούς, η παρέμβαση έγινε…

Τα γεγονότα στο Κιλκίς

Στα πλαίσια της συνέχισης των παρεμβάσεων για ελεύθερη πρόσβαση στην περίθαλψη βρεθήκαμε 12 άτομα από το Συντονιστικό για παρέμβαση στο νοσοκομείο Κιλκίς. Από όταν αρχίσαμε το μοίρασμα του κειμένου σε επαγγελματίες οδηγούς TAXI στον προαύλιο χώρο του νοσοκομείου βρεθήκαμε απέναντι σε ωμή φασιστική, λεκτική, επίθεση από δύο οδηγούς με τη σιωπηρή ανοχή 6-7 άλλων. Με υποτιμητικές εκφράσεις για τους νοσηλευόμενους Άραβες και με ξεκάθαρη διάθεση εκφοβισμού όσων είχαν αντίθετη γνώμη δεν άργησαν να διαπιστώσουν ότι δε σκοπεύαμε να ακούμε αδιαμαρτύρητα τις χυδαιότητες τους. Χυδαιότητες που, πέρα από τη ματσίλα και την εθνίλα, μύριζαν ξεκάθαρα και «ευρώ» και εκμετάλλευση των ταλαιπωρημένων και τρομοκρατημένων μεταναστών/τριών, από ένα κύκλωμα που έχει στηθεί και τους απομυζά (καντίνες, μεταφορές, φορτίσεις κινητών…). Συνεχίζοντας το μοίρασμα του κειμένου στα ελληνικά τα αραβικά και τα αγγλικά, και ενώ ήδη συζητούσαμε με κάποιους Άραβες που κατάλαβαν ότι μεταξύ των άλλων μιλούσαμε και τη γλώσσα της αλληλεγγύης, δεν αργήσαμε να συναντήσουμε έναν ΖΗΤΑ που έφτασε στον προαύλιο χώρο, ενημερωμένος για την παρέμβαση από έναν οδηγό ΤΑΧΙ φασίστα (όπως ο ίδιος αποκάλεσε τον εαυτό του).

Την ίδια στιγμή, η Προϊσταμένη κατέβαζε τις αφίσες (οι οποίες ήταν και αυτές, όπως και τα κείμενα, γραμμένες σε διαφορετικές γλώσσες) από χώρους ήδη πυκνά αφισοκολλημένους, ισχυριζόμενη ότι χρειάζεται άδεια από τον Διοικητή για να προβούμε στο απονενοημένο της αφισοκόλλησης! Ενώ της υπενθυμίζαμε ότι η διακίνηση ιδεών σε δημόσιους χώρους υποτίθεται ότι είναι ελεύθερη από το ‘74 και μετά, έφτασαν στον χώρο ένα τσούρμο από 4 νέους (αη)ΔΙΕΣ και κάποιους ασφαλίτες.

Όταν επιχείρησαν να μας κάνουν εξακρίβωση στοιχείων, εξηγήθηκε ότι αυτό δεν είναι κάτι που διαπραγματευόμαστε και συνεχίσαμε το μοίρασμα στο χώρο του Νοσοκομείου. Στη συνέχεια και ενώ μια ακόμα ομάδα ασφαλιτών κι ένα αστυνομικό τζιπ έφτασαν στο χώρο, απειληθήκαμε για προσαγωγή εάν δεν υποβαλλόμασταν σε έλεγχο ταυτοτήτων. Επαναλάβαμε την άρνηση μας δηλώνοντάς τους ότι θα έπρεπε να μας προσάγουν παρά τη θέληση μας και όλους μαζί και συνεχίσαμε την παρέμβαση.

Λίγο πριν, βέβαια, ο Διοικητής του Νοσοκομείου Μπαλαμπανίδης (γνωστός και από τη συμμετοχή του στις διώξεις της αγωνιζόμενης συναδέλφου Λ.Ζ. λόγω της συμμετοχής της στην κατάληψη του νοσοκομείου Κιλκίς το 2012) επιβεβαίωνε την απαγόρευση της αφισοκόλλησης σε δημόσιους χώρους και απειλούσε με εισαγγελέα.

Στη συνέχεια, και αφού ολοκληρώσαμε το μοίρασμα των κειμένων στα ελληνικά και στα αραβικά και συζητήσαμε με αρκετούς εργαζόμενους και επισκέπτες του Νοσοκομείου, αποχωρήσαμε.

Οι τοπικοί σερίφηδες, για να αποδείξουν την ισχύ τους, υπέβαλλαν τους οδηγούς των οχημάτων σε τροχονομικό (!) έλεγχο (άδεια, διπλώματα ασφάλειες κτλ) , για να τελειώσει έτσι η παρέμβαση μας στο Νοσοκομείο.

Από τους «προβοκάτορες» και τους «γνωστούς – αγνώστους», στη θεωρία των «σκοτεινών κύκλων» και της «υποκίνησης».

Το τελευταίο διάστημα βρισκόμαστε μπροστά στην κορύφωση του δράματος των μεταναστών, κορύφωση της απόγνωσης που βαδίζει, όχι τυχαία, μαζί με την κορύφωση της ανικανότητας της κυβέρνησης να προσφέρει τίποτα περισσότερο από αδιέξοδα.

Οδηγούμενοι οι μετανάστες, από τις άθλιες πολιτικές της ΕΕ1 και μια κυβέρνηση σε πανικό, σε στρατόπεδα στη μέση του πουθενά με συνθήκες στάβλου (βλ. Γιαννιτσά, Κατσικά Ιωαννίνων), όπου τα ντόπια φασισταριά (με ράσα και στολές ή και χωρίς) πετάνε γουρουνοκεφαλές και κουνάνε απειλητικά κοντάρια με σταυρούς και σημαίες, δεν είναι παράξενο που δεν δείχνουν καμιά εμπιστοσύνη ούτε στην κυβέρνηση2, ούτε στην ΕΕ για τη διαχείριση της κρίσης.

Φτάνοντας οι άνθρωποι αυτοί στα άκρα, σε έσχατες μορφές επιβίωσης οδηγούνται και σε έσχατες μορφές διαμαρτυρίας! Γι’ αυτές, όμως, η κυβέρνηση θέλει να εμφανίζει ότι αυτοί που φταίνε είναι οι «αόρατοι σκοτεινοί κύκλοι των υποκινητών», οι καινούριοι «γνωστοί – άγνωστοι».

Το σχέδιο παλιό, γνωστό και χιλιοφορεμένο. Η αιτία των προβλημάτων εδράζεται όχι στα υπουργικά γραφεία και τις ευρωπαϊκές πολιτικές, στο παπαδαριό και τα φασισταριά, αλλά σε σκοτεινούς κύκλους άγνωστων υποκινητών!

1 http://www.madata.gr/mobile/epikairotita/social/475424.html Η αποχώρηση των «Γιατρών Χωρίς Σύνορα» από τα hotspots γίνεται εξαιτίας της διαφωνίας της οργάνωσης με τις αποφάσεις Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας, με τις οποίες «επισημοποιείται ένα σύστημα που θέτει σε κίνδυνο το άσυλο και σε πλήρη περιφρόνηση την ανθρωπιστική βοήθεια και την προστασία των αναγκών. Αρνούμαστε να σχετιστούμε με αυτό τον κυνικό μηχανισμό», παρατηρεί η κ. Προβοπούλου.

2 http://www.parapolitika.gr/article/349855/kataggeliatisdiethnoysamnistiasdenmasafinoynna mpoymestahotspot sΑπαγόρευση εισόδου της Διεθνούς Αμνηστίας στα κέντρα φιλοξενίας προσφύγων και τα hot spots καταγγέλλει ο διευθυντής της οργάνωσης, Γιώργος Κοσμόπουλος.

Φιλανθρωπία και αντικειμενοποίηση, η μόνη επιτρεπτή σχέση με τα υπόλοιπα των καπιταλιστικών διαιρέσεων.

Μέσα στην παγκόσμια καπιταλιστική κρίση τα μπλοκ εξουσίας του πλανήτη αναδιαρθρώνονται με καλά οργανωμένη βία. Τα υπόλοιπα αυτών των αναδιαρθρώσεων, οι τσαλαπατημένοι και περισσευούμενοι είναι καλοί ως αθώα δυστυχισμένα θύματα που δέχονται αγόγγυστα τη φιλανθρωπία μας! Αλίμονο σε όποιον από αυτούς τολμήσει να διεκδικήσει τα αυτονόητα! Κοντά σε αυτούς, αλίμονο και σε όποιον τολμήσει να τους απευθύνει το λόγο για κοινή δράση, να σπάσει τα στεγανά που επιτρέπουν στην κρατική βία να μετατρέπει τους ανθρώπους σε τρομοκρατημένο άβουλο τσούρμο.

Το μονοπώλιο της απεύθυνσης του λόγου σε αυτούς τους ανθρώπους ανήκει στο κράτος και τις εγκεκριμένες ΜΚΟ! Δεν επιτρέπεται σε άλλον να τους απευθυνθεί και, οπωσδήποτε δεν επιτρέπεται να τους απευθυνθεί για την ανάπτυξη κοινών αγώνων!

Δεν μας παραξενεύει αυτή η στάση από την πλευρά του μπλοκ της κυριαρχίας. Κάποιοι από εμάς την ξανασυναντήσαμε όταν απευθυνθήκαμε σε μετανάστες για πρώτη φορά στη γλώσσα τους. Οι κρατικοί γιδοβοσκοί ξέρουν να οργανώνουν τους ανθρώπους σε φοβισμένα κοπάδια.

Για τους κρατικούς γιδοβοσκούς και τα παπαγαλάκια τους, για τους κοντυλοφόρους των νέων μαχαραγιάδων.

Λίγα λόγια για τον Λυκεσά και τη διατεταγμένη δημοσιογραφία.

Οι διατεταγμένοι κοντυλοφόροι δεν είναι κάτι το καινούργιο. Το ανάποδο (αν υπάρχει!) είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα.

Η οργάνωση και η περιφρούρηση της απομόνωσης των μεταναστών, η μετατροπή των ανθρώπων σε υποταγμένα κοπάδια, η απόσειση των ευθυνών της εξουσίας για τις αντιδράσεις απέναντι στην άθλια κατάσταση στους χώρους “φιλοξενίας” τους, προϋποθέτουν τη δημιουργία του σεναρίου των υποκινούμενων ταραχών, ένα υποτυπώδες δηλαδή σκηνοθετικό στήσιμο της υπόθεσης.

Για τις πιο βρώμικες δουλειές ωστόσο των εξοντώσεων μέσω στημένων δημοσιευμάτων διαλέγονται και προωθούνται οι πιο κατάλληλοι, όπως ο κ. Λυκεσάς. Με αποκλειστικές πληροφορίες από τον κ. Μπαλαμπανίδη και τον κ. Πλωμαρίτη, από αυτούς δηλαδή που στήνουν την ιστορία, μετατρέπει σε άγνωστους (καταπώς τον βολεύει) συλλογικότητες με 10ετή δράση στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Θεωρεί έγκλημα να πει κάποιος κάποιος στους μετανάστες, μεταξύ άλλων, ότι στα νοσοκομεία υπάρχει φακελάκι μιλώντας για τους φραγμούς και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει όποιος βρεθεί στην ανάγκη του συστήματος υγείας, ντόπιος ή μετανάστης. Παράλληλα, βάζει σε μια ανακοίνωση τους εργαζόμενους να καταδικάζουν μια προκήρυξη στα αραβικά που το περιεχόμενο της δε γνωρίζουν παρά μόνο από τη μετάφραση, του Μπαλαμπανίδη (;) να υποθέσουμε, ενώ δεν λένε τίποτα για την ίδια προκήρυξη στα ελληνικά που τους μοιράστηκε μαζικά και τη συζήτησαν με αρκετούς από εμάς διεξοδικά.

Με αυτόν τον τρόπο, επιχειρείται η δημιουργία κλίματος δυσφήμισης και απομόνωσης, μέσω αποσπασματικής χρήσης των όσων γράφουμε, καθώς και η μετατροπή μας από γνωστούς- γνωστότατους σε σκοτεινούς-άγνωστους, με δημοσίευμα στην εφημερίδα των συντακτών, πιθανότατα στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων που η εφημερίδα έχει αναλάβει τώρα που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ετοιμάζεται να περάσει τα πιο σκληρά της μέτρα.

Πρέζες υπάρχουν πολλές, σαν την εξουσία καμία.

Όλες οι τέχνες γεννούν τους δεξιοτέχνες τους, η τέχνη του κυβερνάν δεν γεννά παρά τέρατα.

Μόνιμη στόχευση ολόκληρου του πολιτικού χώρου της καθεστωτικής αριστεράς αποτελεί η εξουσία. Αποτελεί γι’ αυτήν τον υπέρτατο στόχο, σε βαθμό που να δικαιολογείται κάθε χειρισμός αρκεί αυτός να οδηγεί στην κατάληψη ή τη διατήρησή της.

Έτσι, όπως όλο το διάστημα πριν τις εκλογές του Γενάρη η προοπτική κατάκτησης της εξουσίας επέβαλε μέσω κομματικών συνδικαλιστών, όπως ο κ. Πλωμαρίτης, το κλείσιμο των κοινωνικών μετώπων, έτσι και το διάστημα μετά τις εκλογές μια αντίστοιχη δυναμική πρέπει να αναδυθεί.

Τώρα πρέπει να υλοποιηθούν οι δεσμεύσεις των μνημονίων, το παράλληλο πρόγραμμα, ο αποκλεισμός δηλαδή των χωρίς χαρτιά, η επιδείνωση της θέσης των ανασφάλιστων, καθώς η υποτυπώδης πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες υγείας γίνεται σε ένα συνεχώς υποβαθμιζόμενο δημόσιο σύστημα υγείας, το μοίρασμα του θανάτου και της αρρώστιας στα πιο αδύναμα κοινωνικά κομμάτια…

Όποιος αντιστέκεται σε αυτό, όποιος αποκαλύπτει τι πραγματικά κρύβεται πίσω από τις μεγαλόστομες διακηρύξεις θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ανάλογα: διμοιρίες των ΜΑΤ, παπαγα – Λυκεσαδες, μαθημένοι σε αυτή τη δουλειά Μπαλαμπανήδηδες, καθώς βέβαια και οι εισαγγελείς που κάνουν τώρα πια τη δύσκολη δουλειά της ΣΥΡιζοσπαστικής Αριστεράς. Τους είπαν ότι η εξουσία θα τους ανέβαζε ψηλά, δεν τους είπαν όμως που θα τους έριχνε…

αφισα περιλθ

Μετά από φραστική αντιπαράθεση σε σχέση με τις γελοίες δικαιολογίες  που ψέλλιζε ο Λυκεσάς για να δικαιώσει το ρόλο του ως διατεταγμένου καθεστωτικού δημοσιογράφου ολοκληρώθηκε η ανάγνωση του κειμένου και αποχωρήσαμε από τον χώρο της Κατάληψης.

Συντονιστικό για την ελεύθερη πρόσβαση στην περίθαλψη.

Από τις αρχές Γενάρη 2016 μετα από πρόσκληση των health workers στις συλλογικότητες: Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Άνω Πόλης, Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων, Σωματείο βάσης στο χώρο της ψυχικής υγείας και της κοινωνικής πρόνοιας, συνέλευση της Κατάληψης Στέγασης Μεταναστών/ στριών (παλιό Ορφανοτροφείο) καθώς και τη συλλογικότητα της κατάληψης φάμπρικα Υφανέτ συγκροτήθηκε το Συντονιστικό για την ελεύθερη πρόσβαση στην περίθαλψη.
Στα πλαίσια της δράσης του πραγματοποιήθηκαν:
Έκδοση αφίσας σε τρεις γλώσσες καθώς και κειμένου.

albengafisa-health-prosbasi_typogr

Η αφίσα κολήθηκε και το κείμενο μοιράστηκε με παρέμβαση στα νοσοκομεία ΑΧΕΠΑ, Γεννηματάς, Αφροδισίων.

cawstwawwaasiah cawzclpueaav2os ceb4ceb5cebcceb1cf84ceb9cebacf8ecebd-cebdcebfcf83cebfcebacebfcebcceb5ceb9cebf-6

Άγιος Δημήτρης, ενώ η αφίσα κολήθηκε ακόμα στα Νοσοκομεία Παπανικολάου και Ιπποκράτειο, καθώς και σε κεντρικά σημεία της Θεσσαλονίκης.
Έγινε παρέμβαση στο ΠΕΔΥ ( τέως ΙΚΑ) Τούμπας όπου διασφαλίστηκε η πρόσβαση των μεταναστών/τριων σε αυτό, έγινε παρέμβαση διαμαρτυρίας στο νοσοκομείο Αφροδισιων Νοσημάτων για την απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί εκεί όπου μια σειρά αναγκαίων εξετάσεων ( ηπατίτιδας, HIV,..) δεν πραγματοποιούνται.
Έγινε παρέμβαση στην διαδήλωση της Πέμπτης 4 Φλεβάρη ημέρας γενικής απεργίας με αναγραφή σύνθημα των στενσιλ μαζικής αφισοκόλλησης και μοίρασματος προκύρηξης.
Έγινε παρέμβαση στο ξενοδοχείο Μακεδονία Παλλάς για την καταγγελία της απαράδεκτης κατάστασης που το παράλληλο πρόγραμμα για την υγεία του ΣΥΡΙΖΑ φέρνει στην περίθαλψη όπου και μοιράστηκε η σχετική προκύρηξη. ( επιδείνωση θέσης ανασφάλιστων, αποκλεισμός των χωρίς χαρτιά). enhmerosi_makedonia_palace

img_20160225_163821

Παράλληλα αποφασίστηκε και πραγματοποιήθηκε η στήριξη της παρέμβασης στην Δ ΔΥΠΕ στην Αριστοτέλους των εργαζομένων και των κατοίκων της περιοχής του Κέντρου Υγείας Ζαγκλιβερίου ενάντια στην υποβάθμιση της δημόσιας περίθαλψης.zagliveri_keimeno_dype

cebaceb5cebdcf84cf81cebf-cf85ceb3ceb5ceb9ceb1cf82-ceb6ceb1ceb3cebacebbceb9ceb2ceb5cf81ceb9cebfcf85-1cebaceb5cebdcf84cf81cebf-cf85ceb3ceb5ceb9ceb1cf82-ceb6ceb1ceb3cebacebbceb9ceb2ceb5cf81ceb9cebfcf85-2

Εξάλλου σε σχέση με τα ζητήματα που προέκυψαν με το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης βγήκε από την συλλογικότητα των health Workers ένα επεξηγηματικό κείμενο.

Στα πλαίσια της συμπαράστασης στους μετανάστες κάθε δεύτερη εβδομάδα συναντιούνται οι υγειονομικοί του συντονισμού με τους μετανάστες της κατάληψης στέγης σε συνεργασία με την συνέλευση του ορφανοτροφειου για να εξετάζουμε αν υπάρχουν εκκρεμή υγειονομικά ζητήματα τα οποια προσπαθούμε να επιλύουμε
Οι διαδικασίες συνεχίζονται…..