Μα ο δικός μου εχθρός βρίσκεται πίσω από τους φράχτες, στην ίδια μου την πόλη και στο απέναντι στενό…

Η “ολοκλήρωση ενός έθνους” έχει ως απαραίτητη προϋπόθεση τη δημιουργία του κράτους, που κατέχει το μονοπώλιο στη βία, εμπεδώνοντας την κυριαρχία, διαχειριζόμενο το πλήθος. Ο στρατός, ως μέσο άσκησης, επιβολής και διαφύλαξης της πολιτικής εξουσίας μέσα σε ένα οικονομικοπολιτικό πλαίσιο περιφράξεων και κοινωνικών διαιρέσεων (ταξικών, έμφυλων, φυλετικών κ.α.) θα εκπληρώσει με οποιοδήποτε μέσο τον εκάστοτε πολιτικό, οικονομικό, θρησκευτικό “ιερό σκοπό” και θα αναλάβει την εξόντωση οποιουδήποτε καθορίζεται ως “άλλος” είτε από το ίδιο το ελληνικό κράτος είτε από τους “συμμάχους” του.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αλληλεγγύη με τους/τις μετανάστες/στριες και τους αγώνες τους

 

«Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ

μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.»

-Κ. Π. Καβάφης

 

Τα σύγχρονα κολαστήρια, «κέντρα φιλοξενίας» όπως τα ονομάζουν, κάτω από την διαχείριση της Ε.Ε. και του ελληνικού κράτους, εξαθλιώνουν όλο και περισσότερο τις ζωές των μεταναστ(ρι)ών, επιβάλλουν  το στοίβαγμα τους σε γκετο-camps με άθλιες συνθήκες διαβίωσης, απομόνωση, αορατότητα, καθημερινούς ξυλοδαρμούς, δικογραφίες και φυλακίσεις για παραδειγματισμό. Την ίδια στιγμή οι ΜΚΟ, με ανθρωπιστικό μανδύα, έρχονται να διαχειριστούν τις ροές των μεταναστών, ρυθμίζοντας τις ζωές τους και διαχωρίζοντάς τους από τους ντόπιους με την δημιουργία γκέτο λειτουργώντας αποσυμπιεστηκά και αποτρεπτικά προς την οποιαδήποτε κατεύθυνση διεκδίκηση και αγώνα.

Συνέχεια ανάγνωσης

Η χρυσή μεταγραφή του Β. Ρομφέη και κάποια ακόμη πράγματα για το εθνικό

Ενότητες, Βιβλιογραφία και Πηγές απο την εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε απο την Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Άνω Πόλης με τίτλο «Η χρυσή μεταγραφή του Β. Ρομφέη και κάποια ακόμη πράγματα για το εθνικό.»

Συνέχεια ανάγνωσης

Για μια διαλεκτική της ομοφυλοφιλίας και της επανάστασης

Όπως σημείωσε κάποτε ο Γάλλος επαναστάτης Ντανιέλ Γκερέν (1904-1988), το Ευρωπαϊκό εργατικό κίνημα δεν έχει στο σύνολό του θετικό παρελθόν όσον αφορά την ομοφυλοφυλία. Ούτε οι προσπάθειες της μαρξιστικής παράδοσης να θεωρητικοποιήσει τη σεξουαλικότητα και την ετεροφυλία καθώς και τη σχέση τους με την τάξη και την ταξική πάλη ήταν εντελώς ικανοποιητικές. Ο Γκερέν είναι σπάνιο παράδειγμα μαρξιστή επανασατάτη και bisexual που τόλμησε να θίξει αυτά τα ζητήματα συστηματικά και δημόσια σε μια εποχή που το να κάνεις κατι τέτοιο ήταν όνειδος γιά όλες τις πλευρές- καθώς και για αρκετούς από τους υποτιθέμενους συντρόφους του.

Διαβάστε το pdf: Guerin

Κρίση… ποια κρίση; Ή μάλλον ποιανού κρίση…

Στη ζωή, μας έμαθαν από μικρές να είμαστε σωστές…
Σωστές κόρες, μαθήτριες, γκόμενες, φοιτήτριες, εργάτριες, φίλες, σύζυγοι, μάνες, συντρόφισσες, κ.ο.κ.
Το χάρτη της πρέπουσας, κατά τις άνω περιστάσεις, συμπεριφοράς μας τον χάραζε και τον χαράζει καθημερινά στα σώματα και το μυαλό μας, κάποιο φυσικό ή μη πρόσωπο (συστήνεται και ως πατριαρχία) που θα ορίσει το πόσο λάθος είμαστε κάθε φορά.

Συνέχεια ανάγνωσης

Καμία δίωξη στους 4 συλληφθέντες και στη 1 συλληφθείσα απο την πορεία αλληλεγγύης στην Libertatia

Ο πατριωτισμός είναι το καταφύγιο των αδιστάκτων

Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες της πορείας αλληλεγγύης στην κατάληψη Libertatia

To παρόν κείμενο δε μιλά για το αδιαμφισβήτητο δικαίωμα του λαού της γείτονος χώρας, βόρεια της Φλώρινας, να αυτοπροσδιορίζονται εδώ και πάνω απο 100 χρόνια ως Μακεδόνες και να ονομάζουν τον τόπο τους Μακεδονία, ούτε πρόκειται να θίξει το εάν ο δημοκρατικός πατριωτισμός μαζί με τους εθνικοκομμουνιστές, τους εθνικοσοσιαλιστές και τους φιλελεύθερους πατριώτες μπορούν να έχουν τίποτε άλλο ως αιχμή του δόρατος, εκτός από τους φασίστες-χουλιγκάνους, οι οποίοι βεβήλωσαν το μνημείο του ολοκαυτώματος και έκαψαν την κατάληψη Libertatia.

Συνέχεια ανάγνωσης